Indicativo

Hiszpański Presente de Indicativo ma szerszy zakres niż polski czas teraźniejszy. Opisuje to, co dzieje się właśnie teraz, co powtarza się regularnie, a także ustalony lub bliski plan na przyszłość. Odczytanie zależy od kontekstu i określeń czasu, takich jak ahora albo mañana.

Pretérito Indefinido przedstawia zdarzenie jako zamkniętą całość w przeszłości. Może to być pojedynczy fakt, kolejny krok opowiadania albo czynność ograniczona wyraźnym przedziałem czasu. Określenia takie jak ayer, anoche, el año pasado czy a las 8:00 często pomagają rozpoznać taki punkt widzenia, ale same nie wybierają czasu automatycznie.

Łatwo pomylić ten czas z Pretérito Imperfecto. Pomaga reguła filmu:

• Pretérito Imperfecto buduje tło i odpowiada na pytanie „co się działo?” albo „co zwykle się zdarzało?”;
• Pretérito Indefinido przesuwa akcję naprzód i odpowiada na pytanie „co się wydarzyło?”.

Nie utożsamiaj tej różnicy z polskim aspektem. Zamknięte zdarzenie hiszpańskie może wymagać po polsku czasownika niedokonanego, na przykład mieszkać w ograniczonym okresie.

Pretérito Imperfecto opisuje trwające, powtarzalne lub stanowiące tło sytuacje w przeszłości. Pokazuje, jak było, co zwykle się działo albo co trwało bez skupiania się na początku i końcu.

Łatwo pomylić ten czas z Pretérito Indefinido. Pomaga reguła filmu:

• Pretérito Imperfecto buduje tło i odpowiada na pytanie „co się działo?” albo „co zwykle się zdarzało?”;
• Pretérito Indefinido przesuwa akcję naprzód i odpowiada na pytanie „co się wydarzyło?”.

To różnica hiszpańskiego punktu widzenia, a nie prosty odpowiednik polskiego aspektu niedokonanego.

Condicional Simple opisuje sytuacje hipotetyczne, łagodzi uprzejme prośby i pozwala mówić o tym, czego ktoś chciałby. Często dotyczy czegoś, co obecnie nie jest rzeczywiste, ale mogłoby się wydarzyć w odpowiednich warunkach.

Polski tryb przypuszczający z cząstką by bywa naturalnym odpowiednikiem wielu takich zdań, lecz zakresy obu form nie są identyczne. Condicional i Subjuntivo mogą wiązać się z niepewnością, nierzeczywistością lub grzecznością, ale nie są wymienne: pełnią inne role w zdaniu i mają inne warunki użycia.

Futuro Simple służy przede wszystkim do wyrażania obietnic, przewidywań i stanowczych zamiarów. W codziennej rozmowie plany na bliską przyszłość często opisuje się konstrukcją ir a + bezokolicznik, na przykład Vamos a viajar mañana — Jutro wyjeżdżamy.

Na początku nauki możesz używać ir a w większości rozmów o planach. Futuro Simple przydaje się, gdy wypowiedź ma brzmieć bardziej stanowczo lub formalnie albo dotyczy dalszej przyszłości. Może też wyrażać przypuszczenie o teraźniejszości; wtedy polski zwykle używa słów takich jak pewnie lub chyba, a nie czasu przyszłego.